آرتروز زانو زمانی ایجاد می‌شود که غضروف محافظ بین استخوان‌های مفصل زانو به مرور دچار فرسایش شود. این غضروف نقش مهمی در حرکت روان مفصل دارد و وقتی نازک یا آسیب‌دیده می‌شود، استخوان‌ها بیشتر روی هم فشار می‌آورند. همین موضوع باعث بروز مشکلات زیادی می‌شود، بی‌توجهی به این موارد مفصل زانو را بیشتر درگیر می‌کند.
عوارض آرتروز زانو
از عوارض آرتروز زانو می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.
|
عنوان عارضه |
شرح علت و چگونگی تاثیر |
| دردهای ناگهانی |
کاهش فاصله بین استخوان‌ها به دلیل فرسایش غضروف و ایجاد اصطکاک مستقیم. |
|
ورم مفصل (کیست بیکر) |
واکنش بافت‌های اطراف مفصل به آسیب‌دیدگی غضروف و تجمع مایع مفصلی. |
| کاهش توان حرکتی |
خشکی مفصل و افزایش اصطکاک که انجام فعالیت‌های روزمره را دشوار می‌کند. |
|
تغییر شکل و اندازه مفصل |
سایش مداوم استخوان‌ها به یکدیگر و نزدیک شدن آن‌ها به هم در فضای مفصلی. |
| کاهش انعطاف‌پذیری |
التهاب و خشکی تدریجی بافت‌های نرم اطراف زانو به دلیل عدم حرکت صحیح. |
|
تغییر حالت پاها |
تشکیل زائدهای استخوانی (استئوفیت) در لبه‌های مفصل و تغییر راستای استخوان‌ها. |
| عدم تعادل بدن |
تضعیف عضلات حمایت‌کننده و اختلال در ارسال پیام‌های عصبی هماهنگی. |
|
التهاب مزمن |
تحلیل رفتن غضروف و تحریک مداوم لایه سینوویال بر اثر سایش استخوان‌ها. |
| قفل شدن زانو |
جدا شدن تکه‌های ریز غضروف (تنه آزاد) و گیر کردن آن‌ها بین اجزای مفصل. |
|
صدا دادن (تق‌تق) |
از بین رفتن سطح صیقلی غضروف و حرکت سطوح استخوانی روی هم. |
دردهای ناگهانی
غضروف در مفصل زانو نقش یک لایه محافظ را دارد و باعث می‌شود استخوان ران و ساق به صورت روان و بدون اصطکاک زیاد روی هم حرکت کنند. زمانی که این غضروف در اثر آرتروز دچار فرسایش یا نازک‌شدن می‌شود، فاصله محافظ بین استخوان‌ها کاهش پیدا می‌کند و در نتیجه تماس و سایش آن‌ها بیشتر می‌شود. این وضعیت می‌تواند به درد، التهاب، خشکی مفصل و محدود شدن حرکت زانو منجر شود. این نشانه‌ها بخشی از علائم آرتروز زانو در زنان نیز به شمار می‌روند، به‌ویژه زمانی که درد در فعالیت‌های روزمره بیشتر احساس می‌شود.
ورم کردن مفصل زانو
آرتروز به غضروف آسیب وارد می‌کند، این آسیب خود را به صورت ورم در بافت‌ها نشان می‌دهد. پزشکان این عارضه را با نام کیست بیکر می‌شناسند.
طبق گفته brighamandwomens
When there’s not enough cartilage to support healthy movement in the knee, the body may produce more fluid to compensate, which can cause knee osteoarthritis swelling.
زمانی که غضروف کافی برای پشتیبانی از حرکت سالم زانو وجود نداشته باشد، بدن ممکن است برای جبران این وضعیت مایع بیشتری تولید کند، امری که می‌تواند منجر به تورم ناشی از آرتروز زانو شود.
کاهش توانایی حرکتی زانو
آرتروز زانو با از بین رفتن تدریجی غضروف و افزایش اصطکاک بین استخوان‌ها، باعث درد، التهاب و خشکی مفصل می‌شود. همین عوامل دامنه حرکت زانو را کم می‌کنند و انجام حرکت‌های ساده را دشوارتر می‌سازند.
تغییر شکل و اندازه مفصل زانو
غضروف که از بین می‌رود، باعث می‌شود تا استخوان‌ها به یکدیگر نزدیک شوند. استخوان‌ها نیز به خاطر سایشی که با هم دارند، تغییر شکل پیدا می‌کنند.
کاهش انعطاف پذیری
آرتروز زانو به دلیل فرسایش غضروف، التهاب مفصل و خشکی تدریجی بافت‌های اطراف زانو، باعث کاهش انعطاف‌پذیری می‌شود. این تغییرات دامنه حرکت طبیعی مفصل را محدود می‌کنند و خم و راست کردن زانو را سخت‌تر می‌سازند.
تغییر حالت پاها
در آرتروز زانو، با افزایش تماس و سایش سطوح استخوانی، درد، التهاب و خشکی مفصل ایجاد می‌شود و دامنه حرکتی کاهش پیدا می‌کند. گاهی هم زائدهای استخوانی (استئوفیت) شکل می‌گیرد و مفصل دچار تغییر شکل می‌شود.
عدم تعادل بدن
آرتروز زانو به دلیل درد، ضعف عضلات اطراف مفصل و محدود شدن حرکت زانو، هماهنگی طبیعی بدن هنگام ایستادن و راه رفتن را مختل می‌کند. همین مسئله باعث می‌شود حفظ تعادل سخت‌تر شود و احتمال لغزش یا زمین خوردن افزایش پیدا کند.
التهاب مفصل زانو
همانطور که گفته شد، آرتروز زانو زمانی رخ می‌دهد که غضروف مفصل زانو تحلیل می‌رود و باعث ساییده شدن استخوان‌ها به یکدیگر می‌شود. این اصطکاک موجب درد و تورم در زانو شده و به التهاب مفصل می‌انجامد.
قفل شدن زانو
زمانی که غضروف زانو دچار فرسایش می‌شود، ممکن است ذرات و قطعات ریز آن در فضای مفصل باقی بمانند و حرکت طبیعی زانو را مختل کنند. حتی یک تکه کوچک از این بافت می‌تواند باعث محدود شدن دامنه حرکتی مفصل شود و در برخی موارد احساس قفل‌شدن زانو را به‌وجود آورد.
صدا دادن مفصل زانو و تق تق کردن آن
آرتروز زانو از عوامل شایع ایجاد صدا در این مفصل است. در این بیماری، لایه غضروفی که سطح استخوان‌ها را می‌پوشاند به مرور آسیب می‌بیند و نازک می‌شود، در نتیجه حرکت مفصل با اصطکاک بیشتری همراه می‌شود و ممکن است صداهایی مثل تق‌تق یا ساییدگی شنیده شود.
آیا آرتروز زانو درمانی دارد؟
با وجود عوارضی که آرتروز زانو برای افراد به وجود می‌آورد، سوالی که برای برخی از افراد به وجود می‌آید این است که آیا آرتروز زانو درمانی دارد؟ یکی از گزینه‌های مورد اطمینان درمان آرتروز زانو با سلول بنیادی اتولوگ می‌باشد، این سلول‌های بنیادی با پتانسیل بالای خود، نه تنها بافت‌های آسیب‌دیده را بازسازی می‌کنند، بلکه با تنظیم سیستم ایمنی و تاثیر بر واسطه‌های هورمونی موضعی، روند بهبودی آرتروز را سرعت می‌بخشند. فرآیند تزریق این سلول‌ها بسیار سریع بوده و بین ۲۰ تا ۴۰ دقیقه زمان می‌برد. استفاده از این روش نوین، علاوه بر کاهش نیاز به جراحی‌های تهاجمی، باعث بازگشت سریع‌تر بیمار به فعالیت‌های روزمره می‌شود. همچنین، این درمان با به حداقل رساندن التهاب مزمن، مانع از پیشرفت تخریب مفصلی در بلند مدت خواهد شد.
سخن پایانی
در مجموع عوارض آرتروز زانو تنها به درد محدود نمی‌شود و می‌تواند جنبه‌های مختلفی از عملکرد طبیعی مفصل را تحت تاثیر قرار دهد. از کاهش دامنه حرکتی و انعطاف‌پذیری گرفته تا التهاب، تغییر شکل مفصل و اختلال در تعادل بدن، همه این مشکلات می‌توانند کیفیت زندگی فرد را کاهش دهند. به همین دلیل تشخیص به موقع و شروع درمان آرتروز زانو مناسب نقش مهمی در کنترل علائم و جلوگیری از پیشرفت آسیب‌های مفصلی دارد، با این حال برای کسب اطلاعات بیشتر با مشاورین ما در تماس باشید.
سوالات متداول
آیا ورم ناشی از آرتروز زانو خطرناک است؟
ورم نشان‌دهنده التهاب یا تجمع مایع مفصلی (مانند کیست بیکر) است. اگرچه به تنهایی خطرناک نیست، اما نشان‌دهنده فشار بیش از حد به مفصل است و در صورت همراه بودن با تب یا قرمزی شدید، باید فورا توسط پزشک بررسی شود.
چرا در آرتروز زانو، تعادل بدن هنگام راه رفتن کاهش می‌یابد؟
درد و خشکی مفصل باعث می‌شود فرد ناخودآگاه فشار کم‌تری به پای آسیب‌دیده وارد کند. این امر به مرور زمان منجر به ضعیف شدن عضلات چهارسر ران و اختلال در سیستم پیام‌رسانی عصبی و عضلانی شده و تعادل فرد را برهم می‌زند.
منبع:
دیدگاه کاربران (2 دیدگاه)
من فقط زانوم موقع بالا رفتن از پله درد می‌گیره؛ اینم می‌تونه از علائم آرتروز باشه؟
بله، درد هنگام بالا و پایین رفتن از پله‌ها می‌تواند از نشانه‌های اولیه آرتروز زانو باشد، به‌ویژه اگر با خشکی یا احساس ساییدگی مفصل همراه شود. البته تشخیص قطعی نیازمند معاینه و بررسی پزشکی است.